วาดรูปแมว

พอวาดแมวเบสิกได้แล้ว ก็ต่อเติม ปรับเปลื่ยนเป็นแมวอื่นๆได้อีกมากมายตามใจชอบ

สอนวาดรูปอย่างง่ายๆ

การวาดรูปไม่ใช่เรื่องยากเลย โดยเฉพาะการวาดการ์ตูน สิ่งสำคัญคือต้องรู้จักตัวเอง ว่าทำได้แค่ไหน ถ้าทำตรงไหนไม่ได้ต้องฝึกฝน ช้าหรือเร็ว ในที่สุด เราก็ทำได้

เบาะนี้สมบูรณ์ยิ่งกว่า

ได้เบาะมาแล้ว

ทำเบาะนั่งอย่างดีจากถุงเท้าเก่า

หาผ้าขนาดกว้างคูณยาวประมาณ 19x19นิ้ว มาสองผืน
เย็บประกบกัน แล้วเย็บเป็นตาราง ประมาณ 5x5 ช่อง
กรีดแต่ละช่องให้เป็นรอย แล้วยัดถุงเท้าเก่าเข้าไปให้แน่น
ช่องละ 1 คู่ คุณไม่ต้องพาซื่อเอาคู่ที่เหมือนกันมายัดด้วยกันนะ
เขาไม่อยากอยู่ด้วยกันแล้ว ตอนนี้เขาไม่ใช่ถุงเท้า
แต่เป็นเศษผ้าทั้งคู่เลย
จากนั้นเย็บปิดปากแผลให้เรียบร้อย
เท่านี้ก็ได้เบาะรองนั่งที่แสนน่านั่ง
ไม่นุ่มหรือแข็งจนเกินไป
หากมีสุนทรีย์อีกนิด จะแถมเย็บปลอกสวยๆให้มันอีกซักหน่อย
ก็จะดีไม่น้อย

ถุงเท้าเก่าก็เยอะไปหมด

ถุงเท้าเก่าก็เหมือนกัน เยอะไปหมด ทั้งยืด ทั้งขาดเป็นรู
ล้วนแต่ใช้ไม่ได้ จะเอาไปทำอะไรดี
ในที่สุด เราก็พบทางออก เอาทั้งเก้าอี้และถุงเท้าเก่ามาเจอกัน
เพื่อแก้ปัญหาคาใจดีกว่า

เบื่อเก้าอี้

เก้าอี้ตัวเก่า ที่เก่ามาก เบาะถูกนั่งจนยุบถึงไม้ข้างล่าง
จะทิ้งก็เป็นขยะรกโลก จะเก็บรึ ก็ใช้งานไม่ได้

เมื่อลูกเป็นร็อคสตาร์

CG ภาพแรกที่ทำเอง

หมู่บ้านสีน้ำตอนที่ 9

“ดวงพระเนตร ยังไงละ! เป็นส่วนสำคัญที่สุด แม้จะเป็นจุดเล็กน้อยมากในภาพ แต่ก็เป็นส่วนสำคัญที่สุดที่ทำให้เรารู้สึกถึงพระหทัยของราชินีเรา ในขณะที่เรายืนดูภาพของหมู่บ้านสีน้ำอยู่นั้น เราเหมือนอยู่ในภวังค์ เผลอคิดไปว่าราชินีได้ประทับอยู่กับเราจริงๆ ดุจภาพที่มีชีวิต จนเรามิสามารถกล่าวคำพูดใดๆ ออกมาได้ ผู้ที่เห็นความสำคัญของจุดเล็กๆ เช่นนี้ จะต้องเป็นผู้ที่มีประสบการณ์ และความเป็นศิลปินอย่างสูง ฉะนั้น หมู่บ้านสีน้ำจึงควรเป็นผู้ชนะ”
เสียงตบมือดังกึกก้องเป็นเวลายาวนาน ทุกหมู่บ้านต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับหมู่บ้านสีน้ำ
“มิน่าล่ะ! เห็นลุงพู่กันกระซิบอะไรกับน้องดำ ที่แท้ก็...” พี่ๆ ทั้งสี่ก็ผลัดกันอุ้มผลัดกันให้น้องดำขี่คอด้วยความดีใจ และภูมิใจในตัวน้องดำ น้องคนสุดท้อง
“เห็นมั้ยล่ะ! ผมก็สามารถช่วยพวกพี่ๆ ได้เหมือนกัน” น้องดำพูดด้วยความกระหยิ่มใจ
ลุงพู่กันได้กล่าวให้ข้อคิดแก่พี่น้องทั้งห้าว่า...
“ลุงคิดว่า การที่เราประสบความสำเร็จในวันนี้ ก็เพราะพวกเรามีความรักความสามัคคี ร่วมแรงร่วมใจกันใช้ทั้งพละกำลังและสติปัญญาในการแก้ปัญหา และที่สำคัญคือ เราจะต้องมีความเชื่อมั่นในตนเองและอย่ามองข้ามความสามารถของผู้อื่นด้วย ”.